Nonkoliso Mgibantaka

Dieta subantarktycznych i antarktycznych fok na wyspie Marion Nonkoliso Mgibantaka

Badanie diety najwi?kszych drapie?ników morskich jest wa?ne dla zrozumienia rozmieszczenia, liczebno?ci i sezonowej zmienno?ci gatunków ofiar. Badania dietetyczne nad Arctocephalus tropicalis i Arctocephalus gazella s? wa?ne dla oceny ich roli jako drapie?ników w Oceanie Poludniowym. Z kolonii A. tropicalis w Cape Davis zebrano 764 osobników, a 659 osobników z kolonii A. gazella w strumieniu Watertunnel w okresie od kwietnia 2006 do marca 2010. Twarde szcz?tki, takie jak otolity rybne i dolne dzioby glowonogów, wykorzystano do identyfikacji i oceny ilo?ciowej zdobyczy. . Dieta Arctocephalus tropicalis obejmowala trzy grupy zwierz?t (ryby, glowonogi i skorupiaki, podczas gdy dieta A. gazella skladala si? z czterech grup zwierz?t (ryby, glowonogi, skorupiaki i ptaki morskie). Oba gatunki ?ywily si? glównie rybami z rodziny Myctophidae, co stanowilo liczebno?c 98,9% w luskach obu gatunków fok.